Halve wereld is rampgebied kopte Het Nieuwsblad half augustus. Terwijl wij er wat mistroostig bijzaten en zeurden over een alweer grijze dag volgde de ene overstroming de andere op in centraal Europa, werd er puin geruimd in Mexico en Peru na de modderstromen en kregen Portugal en vooral Rusland de branden maar niet geblust. Van de grootste natuurrampen in Pakistan, China en India, kregen we af en toe op het journaal een beeld. Volgens weervrouw Jill Peters is het geen toeval dat we nu zoveel ellende krijgen. Zoals eerder voorspelt, zorgt de opwarming van onze planeet ervoor dat we ook in de toekomst meer en meer met deze natuurrampen zullen geconfronteerd worden. Het lijkt alsof we het point of no return al voorbij zijn.

De stemmen zijn geteld, de analyses uitvoerig gemaakt, hoog tijd dus om uit de startblokken te schieten. Ons ‘to do’ lijstje wordt immers met de dag langer. Een greep uit wat de volgende regering moet aanpakken.

Anderhalf miljoen landgenoten leven in armoede. Dat hoeft niet te verwonderen, als je weet dat onze uitkeringen onder de Europese armoedegrens liggen. Onze sociale zekerheid is geen vangnet meer, laat staan een hangmat! Een beschaafd land vraagt een menswaardig leven voor haar burgers en dus moet er 1,5 miljard euro geïnvesteerd worden in de uitkeringen, met prioriteit voor de laagste uitkeringen.

Kwb zorgt ook in de vakantie voor een bruisende buurt!
Je kan genieten van een fiets- of wandeltocht, gecombineerd met foto- of andere zoekopdrachten…

De gezelschapsspellenkoffer, een topper in kwb-afdelingen, heeft er een broertje bij: de wereldkoffer! In deze koffer - een handige trolley eigenlijk - vind je 10 spellen uit alle hoeken van de wereld. Op één spelavond kan je een fascinerende wereldreis maken.

Overal gaan mensen, van jong tot oud, samen zitten om te spelen. Het spel zit gebeiteld in onze genen, ongeacht waar we vandaan komen en in welke cultuur we zijn opgegroeid. Het was dan ook geen sinecure om een wereldwijde selectie te maken.

Een cijfer zegt zoveel maar oh zo weinig

Deze morgen lazen we in een aantal kranten dat de gemiddelde leeftijd van een deelnemer aan het traditionele verenigingsleven 55,9 jaar is. Maar wat betekent dit cijfer, naast een mooie krantenkop? KAV en kwb maken er belangrijke kanttekeningen bij. Allereerst stelde onderzoeker Lode Vermeersch gisteren al dat in dit cijfer ook organisaties vervat zitten die zich op senioren richten en de gemiddelde leeftijd sterk omhoog trekken. Ten tweede vinden wij dat het een brug te ver is aan deze cijfers de vraag te koppelen of kwb en KAV al dan niet passé zouden zijn. Want betekent dat dan dat de actieve participatie van de generatie van 55’ers aan het verenigingsleven passé is? Tenslotte zegt dit cijfer niets over de tevredenheid van de deelnemers en het effect op hun ontplooiing, uitbouw van een sociaal netwerken en op sociale cohesie binnen de samenleving.