De stemmen zijn geteld, de analyses uitvoerig gemaakt, hoog tijd dus om uit de startblokken te schieten. Ons ‘to do’ lijstje wordt immers met de dag langer. Een greep uit wat de volgende regering moet aanpakken.

Anderhalf miljoen landgenoten leven in armoede. Dat hoeft niet te verwonderen, als je weet dat onze uitkeringen onder de Europese armoedegrens liggen. Onze sociale zekerheid is geen vangnet meer, laat staan een hangmat! Een beschaafd land vraagt een menswaardig leven voor haar burgers en dus moet er 1,5 miljard euro geïnvesteerd worden in de uitkeringen, met prioriteit voor de laagste uitkeringen.

Besparingen in de gezondheidszorg zijn zeker nodig. Overconsumptie en onnodige ingrepen zijn helaas een realiteit. Kwb eist al veel langer besparingen in de geneesmiddelensector. We hoeven je niet te herinneren aan het kiwimodel dat tot 1,5 miljard euro kan besparen in de uitgaven van geneesmiddelen. Blinde besparingen waardoor onze bevolking in de armen gedreven wordt van private verzekeraars om toch maar kwalitatief geholpen te worden, zijn evenwel onaanvaardbaar!

Een vernieuwd fiscaal beleid waarbij de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. De belastingen moeten eerlijker verdeeld worden over inkomsten uit arbeid, uit vermogen, uit speculatie. Ook hier staan er dingen al veel te lang op ons lijstje: het afschaffen van de notionele intrestaftrek voor bedrijven, een betere controle op fiscale en sociale fraude, een belasting op grote vermogens, een eerlijke verhouding tussen personenbelasting en vennootschapsbelasting,… kortom een hervorming van de belastingen in het voordeel van de lagere en middelgrote inkomens.

Liever dan een heksenjacht te organiseren op mensen die (tijdelijk) niet aan de bak komen, zal er prioritair aandacht  moeten zijn voor jobcreatie, met nadruk op duurzame jobs in het perspectief van een groene economie.

Is hiervoor een staatshervorming nodig? Als dit inderdaad de hefboom is voor een warmer en solidair Vlaanderen/België, waarbij de mensen aan beide kanten van de taalgrens beter worden, dan moeten de communautaire onderhandelingen snel opschieten. Ze kunnen in geen geval de schandpaal zijn, waaraan de hele sociale agenda vastgespijkerd wordt.

Koenraad Coppens, voorzitter kwb