We kunnen het ons misschien moeilijk voorstellen, maar de meeste oorlogen zullen halfweg deze eeuw rond het blauwe goud draaien. Oorlogen om water, wateroorlogen, begin alvast te wennen aan het woord. De strijd is al begonnen en elk jaar komen er conflictgebieden bij. De opsomming in ons Raak-nummer van maart is slechts exemplarisch.

Ontegensprekelijk heeft de klimaatopwarming een groot aandeel in deze conflicten. Merkwaardig toch dat we tijdens de klimaatonderhandeling zo weinig horen over de waterproblematiek en het steevast gaat over CO2-reducties en de uitputting van de energievoorraden. Nochtans hebben we dringend nood aan een groot waterprotocol met bindende normen, naar analogie met het Kyoto-protocol.

Het waterverbruik zal beperkt moeten worden, er zullen strenge regels moeten komen waarvoor het zal worden aangewend en de prijs zal goed gereglementeerd moeten worden. En dus is een goede regulator noodzakelijk, een sterke politieke overheid die de juiste accenten weet te leggen. Privatisering is dus niet aan de orde. Water is een basisgoed dat door een publieke instelling moet beheerd worden. Maar daar is niet iedereen van overtuigd en op steeds meer plaatsen eigenen private bedrijven zich de watervoorraden toe, of de waterzuivering.

Ver hoeven we niet te zoeken. Aquiris, een filiaal van een Franse multinational, mag via de publiek-private toverformule gedurende 20 jaar het water zuiveren in Brussel-Noord. Het Zennewater zou er mooier dan ooit uit zien, en ook de belastingbetaler zou tevreden zijn. Na amper enkele maanden is het paradepaardje van de Brusselse regering een nachtmerrie geworden. Na een gelddispuut besloot het bedrijf het ongezuiverde water in de rivier te lozen, de broze ecologische evenwichten voor de komende decennia om zeep te helpen en doodleuk de schuld door te schuiven naar (de inderdaad lang aarzelende) minister Huytebroeck. Slechts na dreiging met torenhoge boetes kon het bedrijf overgehaald worden om opnieuw te gaan zuiveren.

Het is genoeg geweest: laat het water in handen van de publieke sector! Na de verkoop van Electrabel en enkele banken (met de financiële crisis vers in het geheugen) weten we zeker dat basisgoederen overlaten aan de private markt geen goed idee is.

Koenraad Coppens, kwb-voorzitter